O PLANTACJE RZEPAKU TRZEBA ZADBAĆ DO ZBIORU

Cena rzepaku ze zbiorów 2022 w kontrakcie na sierpień na paryskiej giełdzie Matif bije kolejne rekordy i przekracza kwotę 850 euro za tonę. Wpływ na to mają między innymi wzrost cen olejów roślinnych i nasion oleistych na giełdach światowych, wzrost cen węglowodorów na giełdach światowych oraz obawy o mocno napięty bilans rzepaku w ostatnich miesiącach bieżącego sezonu 2021/22. Czynnikiem nieprzewidywalnym na cenę rzepaku z nowych zbiorów są skutki wojny w Ukrainie, która jest znaczącym producentem roślin oleistych, głównie słonecznika i rzepaku. Niektóre prognozy wskazują, że cena rzepaku ze zbiorów 2022 może przekroczyć nawet 1000 euro za tonę. Największe średnie plony rzędu 4,36 t/ha powinny być w Irlandii, a najmniejsze w Finlandii – 1,42 t /ha. W Polsce średnie plony powinny wynieść 3,11 t/ha wobec 3,21 t/ha w 2021 r., czyli o 3,1 proc. mniej niż w 2021 r. i 5,5 proc. więcej od średniej pięcioletniej. Średnia spodziewanych plonów dla UE wynosi 3,22 t/ha.
W momencie kiedy na plantacjach rzepaku większość zabiegów agrotechnicznych została już wykonana i na zdrowych plantacjach można oszacować plony, trzeba zadbać o utrzymanie w odpowiedniej kondycji uprawy aż do samego zbioru. Decydująca o plonie będzie teraz ochrona przed szkodnikami i chorobami grzybowymi.
Rzepak uszkadzany jest przez około 30 szkodników. Spośród nich największe zagrożenie po wschodach powodują: pchełki „ziemne”, pchełka rzepakowa, chowacz galasówek, ślimaki, miniarka kapuścianka, śmietka kapuściana, gnatarz rzepakowiec i mszyce, a ostatnio również rolnice. Wiosną niebezpieczne są: chowacz brukwiaczek, chowacz czterozębny, chowacz podobnik, słodyszek rzepakowiec, pryszczarek kapustnik i mszyca kapuściana. Straty w plonie nasion rzepaku mogą wynosić od 10 do 50%, a w skrajnych przypadkach szkodniki mogą całkowicie zniszczyć rośliny (np. rolnice, gnatarz rzepakowiec, ślimaki).

Poniższa tabela przedstawia najczęściej występujące szkodniki, terminy obserwacji ich występowania i progi szkodliwości.

Do najgroźniejszych chorób rzepaku ozimego należą: sucha zgnilizna kapustnych, zgnilizna twardzikowa, czerń krzyżowych i szara pleśń. Coraz częściej na plantacjach stwierdza się występowanie mączniaka prawdziwego, mączniaka rzekomego, jasnej plamistości liści zwanej cylidrosporiozą, werticiliozy i kiły kapuścianej. Choroby powodowane przez patogeny występujące w glebie lub przenoszone z nasionami ogranicza się poprzez zaprawianie materiału siewnego. Warunkami sprzyjającymi do rozwoju chorób grzybowych są:
• częsta uprawa roślin kapustnych w zmianowaniu (szczególnie siew rzepaku po sobie),
• obecność na plantacji chwastów z rodziny kapustnych i samosiewów rzepaku,
• uszkodzenia powodowane przez szkodniki, zabiegi mechaniczne oraz gradobicie,
• nieuregulowane stosunki wodne, zła struktura gleby i niewłaściwy odczyn (pH) gleby,
• stosunkowo wysoka temperatura powietrza (15–20 C) i długotrwałe lub przemienne okresy deszczowej pogody,
• zaniechanie zwalczania szkodników rzepaku (chowacza brukwiaczka i czterozębnego, które stwarzają „bramę” wejścia dla suchej zgnilizny roślin kapustnych i zgnilizny twardzikowej),
• zły stan sanitarny gleby,
Straty w plonie nasion powodowane przez choroby grzybowe rzepaku są znaczne i wynoszą od 10 do 60%. Porażenie roślin spowodowane przez choroby grzybowe w okresie jesiennym może obniżyć mrozoodporność roślin, a uszkodzenia spowodowane w okresie dojrzewania rzepaku mogą doprowadzić do przedwczesnego otwierania się dojrzewających łuszczyn i osypywania nasion.
Poniższa tabela przedstawia najczęściej występujące patogeny, objawy chorobowe i procentowe progi szkodliwości.

Zabieg T2. W intensywnej ochronie plantacji rzepaku ozimego, drugi wiosenny zabieg grzybobójczy wykonuje się jeszcze przed kwitnieniem, w fazie tzw. zielonego lub żółtego pąka. W tym okresie stosujemy substancje, które charakteryzują się działaniem zarówno zapobiegawczym, jak i interwencyjnym przed najważniejszą chorobą tego okresu, jaką jest zgnilizna twardzikowa. Nieprawidłowa ochrona przed tym patogenem objawia się wyleganiem (obłamywaniem) łodyg rzepaku.
Zabieg T3. Intensywna ochrona rzepaku ozimego zakłada ostatni zabieg między fazą opadania płatków kwiatowych, a powstawaniem pierwszych łuszczyn. Zabieg ten ma na celu skutecznie niszczyć sprawców dwóch chorób:
• zgnilizny twardzikowej, jeżeli warunki sprzyjały późnej infekcji
• czerni krzyżowych – ważnej choroby, która może występować na każdej nadziemnej części rośliny rzepaku (liście, łodygi, łuszczyny). Największe straty powoduje infekując łuszczyny, powodując ich pękanie i osypywanie się nasion. Zabieg należy przeprowadzić przy zastosowaniu substancji o działaniu zapobiegawczym, interwencyjnym i wyniszczającym.

Ważne zmiany w EFA (obszary proekologiczne)

W 2022 r. można produkować na ugorach i stosować środki ochrony roślin na obszarach pod zazielenienie (EFA)

Rolnicy będą mogli w roku 2022 prowadzić na ugorach produkcję w ramach zazielenienia. Na wniosek Polski i innych państw członkowskich Komisja Europejska przygotowała projekt decyzji umożliwiającej rolnikom w Polsce skorzystanie z odstępstwa od zakazu.

Zgodnie z projektem ugory te będzie można wykorzystać do produkcji żywności i pasz. Powodem odstępstwa jest potrzeba zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego w UE w obliczu konfliktu zbrojnego na Ukrainie.

Decyzja umożliwi uznanie gruntów ugorowanych za odrębne uprawy w ramach dywersyfikacji upraw lub za obszary proekologiczne EFA, nawet jeśli na takich gruntach będzie miał miejsce wypas, zbiór w celu produkcyjnym lub uprawa. Na ugorach objętych odstępstwem w ramach obszarów EFA będzie można stosować środki ochrony roślin. Przepis budził od wielu lat oburzenie i kontrowersje, bowiem prawidłowe prowadzenie plantacji szczególnie roślin bobowatych bez odchwaszczania jest praktycznie niemożliwe.

Odstępstwo nie obejmuje ugorów z roślinami miododajnymi uznawanymi za EFA.

 Wobec powyższego, rolnicy którzy mają zamiar prowadzić produkcję rolną na ugorach podczas wypełniania wniosków o przyznanie płatności na rok 2022 w aplikacji eWniosekPlus powinni dla takich obszarów wybrać roślinę „Ugór z uprawą”. Na podstawie narysowanych upraw („Ugór z uprawą”), w przypadku, gdy powierzchnia gruntów ornych przekroczy 14,5ha, system automatycznie utworzy element EFA 1 dla upraw „Ugór z uprawą”. W przypadku, gdy rolnik nie chce zadeklarować uprawy „Ugór z uprawą”, jako obszar EFA lub chce zadeklarować, jako EFA powierzchnię mniejszą niż powierzchnia uprawy, powinien po przełączeniu mapy na definiowanie EFA usunąć ten element lub poprawić jego granicę.

Rolnicy, którzy w swoich deklaracjach we wniosku, który został już wysłany do ARiMR mają ugory, a zamierzają skorzystać z wprowadzonego odstępstwa (od zakazu produkcji na ugorach), powinni zalogować się do aplikacji, edytować uprawę/uprawy ugoru, w okienku do wyboru rośliny i wnioskowanych płatności, dokonać zmiany rośliny z „Ugór” na „Ugór z uprawą”, a następnie wysłać do ARiMR zmianę do wniosku (ponowne wysłanie deklaracji z wprowadzoną zmianą dotyczącą ugorów).

Szczegóły dotyczące sposobu zmiany rośliny dla wyrysowanej uprawy zostały opisany w Instrukcji wypełniania wniosków o przyznanie płatności w aplikacji eWniosekPlus, zamieszczonej na stronie internetowej Agencji pod adresem: https://www.gov.pl/web/arimr/instrukcja-wypelniania-wniosku-w-ewniosekplus (5_Zakładka MAPA, rozdział 10 „Zmiana rośliny uprawnej”).

Wesołych Świąt

DOPŁATY DO NAWOZÓW, ILE, JAK, KIEDY?

Finalizują się wytyczne dotyczące dopłat do nawozów dla gospodarstw rolnych. Komisja Europejska pozwala na uruchomienie pomocy publicznej w ramach walki z wysokimi kosztami produkcji rolnej, w tym nawozów. Polska jest jedynym krajem Wspólnoty, który chciał wdrożyć tego typu pomoc dla rolnictwa. Wypłata dopłat do hektara w związku wysokimi kosztami zakupu nawozów, czyli potocznie nazywanej „dopłatami do nawozów” ma być finansowana z budżetu krajowego. Być może dopłaty nie zrekompensują wzrostu kosztów środków produkcji, ale na pewno pomogą przetrwać ten największy kryzys w XXI wieku.

Ustalono już kwoty i zasady wypłacania dopłat, które będą realizowane przez ARiMR. Dopłaty mają na razie przysługiwać gospodarstwom do 50 ha, ale trwają jeszcze uzgodnienia o zwiększenie dopłaty do 300 ha. Dofinansowaniu będą  podlegać nawozy zakupione w okresie od 1 września 2021r. do 15 maja 2022r.

Maksymalny limit pomocy będzie wynosił:

500 zł na 1 ha powierzchni upraw rolnych z wyłączeniem łąk i pastwisk oraz traw na gruntach ornych,

250 zł na 1 ha powierzchni łąk, pastwisk i traw na gruntach ornych z wyłączeniem powierzchni wspieranych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 w zakresie działania rolno-środowiskowo -klimatycznego.

Pomoc będzie przyznawana na wniosek producenta rolnego złożony do 16 maja 2022 r. do biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję na jej stronie internetowej.

Do wniosku producent rolny będzie zobowiązany dołączyć faktury lub ich duplikaty bądź imienne dokumenty księgowe o równoznacznej wartości dowodowej dokumentujące zakup nawozów mineralnych, innych niż wapno nawozowe i wapno nawozowe zawierające magnez, w okresie od 1 września 2021 r. do 15 maja 2022 r. oraz w okresie od 1 września 2020 r. do 15 maja 2021 r., o ile wysokość pomocy będzie wyliczana na podstawie różnicy cen z faktur producenta rolnego.

 Budżet programu przewiduje pomoc w wysokości około 3,9 mld złotych.

Pomoc na zakup nawozów będzie mogła być udzielana od dnia ogłoszenia pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o jej zgodności ze wspólnym rynkiem.

 Aby dostać dopłatę do nawozów trzeba spełnić podstawowy warunek – kupić nawóz na fakturę w okresie od 1 września 2021 do 15 maja 2022 i złożyć wniosek z fakturami w biurze powiatowym ARiMR. Ważne jest, aby wcześniej złożyć wniosek o tzw. dopłaty obszarowe. Ze względu na ustalony limit pomocy do 50ha i stawki 500zł/ha do upraw rolnych, maksymalna dopłata do nawozów na gospodarstwo może wynieść: 50ha*500zł=25000zł do gruntów ornych i 12500zł do użytków zielonych. Gospodarstwo 100ha może dostać maksymalnie 25000zł. Jeśli powierzchnia gospodarstwa wynosi 10ha to maksymalnie 5000zł. Ostatecznie – nawet, jeśli różnica wyliczonych cen za tonę np. saletry wyniesie 1500zł x np. 30ton = 45000zł to i tak gospodarstwo o pow. 50ha dostanie jedynie dopłatę do wysokości limitu, czyli 25000zł.

Nad rynkiem zboża gromadzą się ciemne chmury

Najostrzejszy kryzys na rynku zbóż od 1973 roku – tego, zdaniem analityków Goldman Sachs, może spodziewać się świat w 2022 roku. Powód? Wojna tocząca się na terytorium Ukrainy i rosnące koszty produkcji.

Zdaniem ekonomistów jednego z najważniejszych banków inwestycyjnych na świecie, światu grozi najdotkliwszy od lat kryzys na rynku zbóż. Powodem mogą być zakłócenia logistyczne w żegludze po Morzu Czarnym, rosnące koszty produkcji oraz zagrożenie dla zbliżających się zasiewów w Ukrainie z powodu toczących się tam działań zbrojnych.

Analitycy banku spodziewają się, że tegoroczny kryzys może być najgorszy od prawie pół wieku. W związku z tym zdecydowali się oni podnieść prognozy cen na dostawy zbóż. Bank podniósł prognozy cen kukurydzy, soi i pszenicy.

Ale ceny zboża mogą być jeszcze wyższe, niż spodziewają się ekonomiści. Wszystko będzie zależeć od wielkości zbiorów w Stanach Zjednoczonych i Brazylii. Jeśli będą one mniejsze przez niekorzystne warunki pogodowe, ceny (zwłaszcza kukurydzy) mogą znów podskoczyć.

Poniższa tabela pokazuje jak w ciągu zaledwie tygodnia wzrosły ceny skupu zbóż w Polsce, najwięcej pszenicy i żyta  ok. 15%. W ubiegłym tygodniu ta tendencja się utrzymywała.

Zagrożeniem dla cen zboża są także potencjalne niedobory na rynku nawozów. Rosja i Ukraina to jedni z największych eksporterów gotowych nawozów i surowców do produkcji roślinnej w Europie i w skali światowej.

Prognoza Goldman Sachs jest zgodna z przewidywaniami światowych specjalistów ds. żywności, którzy alarmują, że rosyjska inwazja na Ukrainę przyniesie dotkliwe pogorszenie sytuacji, jeśli chodzi o bezpieczeństwo żywieniowe na świecie.

Droższe zboża, będące podstawą wyżywienia ludzi oraz zwierząt hodowlanych na świecie, oznaczają w nieunikniony sposób odczuwalnie droższą żywność.

Drożejące zboża i rośliny oleiste przełożą się na wzrost cen komponentów służących do produkcji pasz dla zwierząt hodowlanych i obniżenia rentowności produkcji zwierzęcej. Spodziewany jest wzrost cen skupu mleka, mięsa i innych produktów rolniczych.

Odchów piskląt kur niosek.

Zbliża się okres nabywania piskląt kur niosek. Na uzyskanie dobrych wyników produkcyjnych w chowie kurcząt mają wpływ czynniki genetyczne, środowiskowe, żywieniowe i zdrowotne.

Pisklęta odebrane z zakładu wylęgu drobiu winny być zdrowe i silne, mieć gęsty, suchy, nieposklejany puch i błyszczące oczy. Należy zwrócić również uwagę, aby miały wciągnięty pęcherzyk żółtkowy i pępowina była zagojona. Pisklęta winny mieć proste dzioby, bez skrzywień.

Układ odpornościowy pisklęcia ukształtowany jest w chwili wyklucia i pełną dojrzałość osiąga w pierwszych 2-4 tygodniach życia. Ważnym jest więc zapewnienie już wcześniej pisklętom właściwego poziomu odporności biernej, którą to przekazują na pisklęta kury nioski. Zarówno kury w stadach reprodukcyjnych, jak i ich potomstwo winny być szczepione w celu zabezpieczenia przed czynnikami patogennymi. W okresie po wylęgu pisklętom podaje się szczepionkę w postaci aerozolu lub kropli do oczu przeciw zakaźnemu zapaleniu oskrzeli, rzekomemu pomorowi drobiu, a ostatnio przy zapobieganiu kokcydiozie. Iniekcyjnie podaje się najczęściej pisklętom szczepionki przeciw chorobie Mareka i wówczas istnieje duże niebezpieczeństwo uszkodzenia piskląt.

Podczas transportu pisklęta stykają się z nowym środowiskiem. Jest to dla nich bardzo trudny okres z uwagi na nierozwinięty jeszcze w pełni system termoregulacji. Aby nie dopuścić do utraty wagi przez pisklęta trzeba utrzymywać w ich otoczeniu temperaturę 21-24oC i wilgotność 70-75%, które są bardzo ważnymi czynnikami dla ich właściwego rozwoju. Najczęściej transportowane pisklęta narażone są na niską temperaturę, która powinna wynosić 20-26oC. Poza tym należy zwrócić uwagę na przestrzeganie właściwej obsady piskląt w pojemnikach transportowych. tj. 25 cm2/szt. przy wysokości pojemnika transportowego 12 cm. Pojemniki powinny być właściwie ułożone w celu umożliwienia swobodnego przepływu powietrza dookoła nich i zabezpieczone przed przesuwaniem podczas transportu. Pojemniki te przed ponownym użyciem należy dokładnie umyć i zdezynfekować. Przed przyjęciem piskląt pomieszczenia i sprzęt na przyjęcie piskląt powinno być przygotowane przez oczyszczenie, umycie, dezynfekcje, rozłożenie ściółki i nagrzanie. Temperatura ściółki powinna wynosić około 30oC. Bezpośrednio przed wprowadzeniem piskląt do wychowalni temperatura w pomieszczeniu powinna sięgać 24-25oC i pod dodatkowymi źródłami grzewczymi 34-35oC. Jeśli ptaki równomiernie rozchodzą się po powierzchni ściółki wówczas można stwierdzić, że temperatura środowiska na wysokości ptaków jest właściwa. Chcąc prawidłowo prowadzić wychów i chów drobiu, w budynku powinny być przygotowane przynajmniej dwa pomieszczenia – wychowalnia i część produkcyjna dla ptaków dorosłych. Obsada piskląt powinna wynosić 12-15 szt./1m2.

Pomieszczenie przeznaczone do wychowu można w późniejszym czasie przeznaczyć na miejsce chowu innego gatunku drobiu, lub wykorzystać je do powiększenia powierzchni użytkowej dla gatunku drobiu wcześniej tam wychowywanego. W budynku należałoby również wydzielić pomieszczenie służące jako magazyn paszy i sprzętu. Z pomieszczeń dla wychowu i chowu ptaki powinny mieć bezpośredni dostęp do wybiegów, który musi być co najmniej 2 razy większy od pomieszczeń.

Zarówno wychowalnię jak i część produkcyjną budynku należy wyposażyć w odpowiedni sprzęt. Wychowalnię powinno się zabezpieczyć w dodatkowe źródło grzewcze, którym może być promiennik elektryczny lub gazowy, a przy większej liczbie drobiu kwoka elektryczna. Pod jednym promiennikiem można umieścić w pierwszych dniach życia do 100 kurcząt.

Jako sprzętu do karmienia w pierwszych dniach życia można użyć:deseczek, wytłaczanek metalowych lub plastikowych tac. Do podawania wody najlepiej nadają się poidełka odwracalne. W pierwszym tygodniu wychowu jedno poidełko można przeznaczyć na 60 kurcząt. Temperatura wody do picia powinna wynosić ok. 20oC. W pierwszym dniu w celu wzmocnienia piskląt i przezwyciężenia stresu związanego z transportem zaleca się dodatek 50-80 g cukru/litr wody i witaminę C w ilości 1-2 gram/litr wody. Poidełka powinny być codziennie myte i odkażane. Paszę najlepiej jest podawać po zakończeniu wykładania piskląt z pojemników, aby w pierwszej kolejności napiły się wody. Pasza nie powinna zalegać na tacach, gdyż zanieczyszczona odchodami szybko pleśnieje. Niewyjedzone resztki paszy należy codziennie zsypywać i usuwać z wychowalni. Jeśli pasza dosypywana jest w ciągu dnia, wówczas niezbędnym jest bieżące usuwanie z karmidełek ściółki i odchodów.

W pierwszych dniach życia wychowalnia powinna być oświetlona całą dobę, a intensywność oświetlenia wynieść 4 W/1m2 powierzchni.

Jeśli planujemy rozpoczęcie nieśności młodych kur jeszcze w bieżącym roku, wówczas pisklęta winny być odebrane z Zakładu Wylęgu Drobiu w marcu.

Źródło: KPODR w Minikowie

KATALOG PRODUKTÓW

Wesołych Świąt i szczęśliwego Nowego Roku

Prażenie poporodowe u krowy: przyczyny, objawy, leczenie

Porażenie poporodowe to stan, w którym krowa krótko po wycieleniu nie może się podnieść i stać o własnych siłach, a jedną z głównych przyczyn występowania tego schorzenia jest silne zaburzenie przemian wapnia u krów w okresie okołoporodowym, czyli hipokalcemia.

Porażenie poporodowe dotyka najczęściej stad wysokowydajnych, a szczególnie narażone na zachorowanie są krowy starsze (powyżej 3 wycielenia), co związane jest ze zmniejszoną u nich zdolnością uwalniania wapnia z kości. Pierwiastki praktycznie nie zapadają na porażenie. Choroba występuje zazwyczaj 1–2 dni po wycieleniu, ponieważ organizm krowy dopiero po 48–72 godzinach po porodzie potrafi w wystarczający sposób uwalniać wapń zmagazynowany w kościach do krwi i płynu międzykomórkowego organizmu. Do porażenia może jednak dojść także przed porodem, gdy organizm zaczyna syntetyzować siarę, a cielę szybko rośnie.

Krowa wraz z siarą, a później z mlekiem, wydala z organizmu duże ilości makroelementów: wapnia, fosforu, magnezu oraz witamin. Z każdym kilogramem mleka wydalane jest około 1 g fosforu i 1,2 g wapnia. W siarze koncentracja minerałów i witamin jest jeszcze większa, a w jednym jej kilogramie może być nawet do 2,5 g. Przed wycieleniem średnie dzienne zapotrzebowanie na wapń wynosi 30–40 g, z czego 15 g wydalane jest wraz z kałem i moczem, a pozostała ilość przeznaczana jest na rozwój płodu. Na dodatek w ostatnich tygodniach życia płodowego cielę pobiera z organizmu matki bardzo duże ilości minerałów i witamin, ponieważ jego przyrosty wagowe są w tym okresie bardzo intensywne. I właśnie spadek stężenia wapnia w płynach ustrojowych w okresie okołoporodowym prowadzi do zalegania krowy, a w ciężkich przypadkach może doprowadzić do jej upadku.

Prawidłowy metabolizm wapnia może zostać również zaburzony przez zbyt dużą zawartość energii i białka w okresie zasuszenia, przy jednoczesnej niskiej zawartości włókna surowego w skarmianych paszach objętościowych. Przyczyną występowania hipokalcemii może być również niewłaściwy stosunek wapnia do fosforu w zadawanych dawkach pokarmowych. Dla krowy wysokowydajnej powinien on wynosić 1,3:1, a dla zasuszonej 2:1.

Objawy hipokalcemii pojawiają się zwykle w okresie kilku godzin do kilku dni po porodzie. Początkowo następuje zmniejszenie apetytu, niepokój i drżenie mięśni. Później hodowca może zaobserwować chwiejny chód, krowa staje się senna i ociężała, wstaje bardzo niechętnie, a leżąc (na skutek wiotkiego porażenia mięśni) charakterystycznie zarzuca głowę do tyłu. W końcowym okresie choroby krowa zalega na boku, nie reaguje na bodźce otoczenia i nieleczona, w krótkim czasie pada.

Kiedy więc tylko zaobserwujemy niepokojące objawy, świadczące o podejrzeniu wystąpienia porażenia poporodowego z zawiadomieniem lekarza weterynarii i podjęciem leczenia nie należy zwlekać, ponieważ w niektórych przypadkach o uratowaniu życia zwierzęcia często decydują minuty. Leczenie choroby polega przede wszystkim na dożylnym podaniu preparatów wapniowych, jednak, aby terapia przyniosła spodziewany efekt, konieczne jest wykonanie badań laboratoryjnych krwi określających zawartość wapnia, fosforu i magnezu. Bydło posiada własne mechanizmy, które chronią je przed wystąpieniem porażenia, jednak popełniając błędy żywieniowe ograniczamy ich pełne wykorzystanie. Warto zatem pamiętać, że najczęstszą przyczyną występowania schorzenia jest nieprawidłowe żywienie mineralne krów w okresie zasuszenia. Obecnie zwraca się uwagę na fakt, że w okresie zasuszenia jedną z najważniejszych przyczyn powstawania hipokalcemii jest metaboliczna alkaloza oraz niedobór magnezu. Nadmierna podaż i stężenie we krwi kationów K, Na, Ca i Mg oraz zbyt mała anionów chloru, siarczanów i fosforanów jest główną przyczyną podwyższenia pH krwi. W profilaktyce zaleca się więc tzw. dietę anionową, czyli zwiększenie w paszy udziału anionów chlorkowych i siarczanowych.

Źródło: Tygodnik Rolniczy

Ubezpieczenie upraw rolnych i zwierząt – stawki w 2022 r.

Ubezpieczenie upraw rolnych – wiemy już jakie stawki maksymalnych sum ubezpieczenia będą obowiązywać w 2022 r. Można je znaleźć w rozporządzeniu MRiRW, które właśnie trafiło do konsultacji publicznych. Czy maksymalne sumy ubezpieczenia będą wyższe niż w 2021 r.?

Maksymalne sumy – ubezpieczenie upraw rolnych

W rozporządzeniu MRiRW zaproponowało, aby maksymalne sumy ubezpieczenia – stawki dla 1 ha upraw rolnych wynosiły:

  • 20 257 zł – dla zbóż,
  • 8 514 zł – w przypadku kukurydzy,
  • 12 663 zł – w odniesieniu do rzepaku i rzepiku,
  • 48 000 zł – dla chmielu,
  • 34 808 zł – w przypadku tytoniu.

Maksymalne sumy ubezpieczenia odnoszą się również do upraw rolnych takich jak:

  • 235 253 zł – dla warzyw gruntowych,
  • 106 660 zł – w przypadku drzew i krzewów owocowych,
  • 60 185 zł – w odniesieniu do truskawek,
  • 38 545 zł – dla ziemniaków,
  • 9 999 zł – dla buraków cukrowych,
  • 15 978 zł – w przypadku roślin strączkowych.

Ubezpieczenie upraw rolnych w 2022 r. – stawki

Analizując powyższe stawki i porównując je z tymi, które obowiązywały w 2021 r. można zauważyć, że są niższe w odniesieniu do m.in. drzew i krzewów owocowych. Powyższą zmianę uzasadniono następująco:

 Zmiany wysokości maksymalnych sum ubezpieczenia w porównaniu do obowiązujących w 2021 roku, wynikają ze zmian w wysokości plonów i cen rynkowych poszczególnych upraw rolnych lub zwierząt gospodarskich, a w przypadku drzew i krzewów owocowych również od wartości nasadzeń – np. przy wyliczaniu maksymalnej sumy ubezpieczenia nasadzeń przyjęto ceny i  obsadę dla czereśni karłowatej (cena sadzonki czereśni karłowatej 30 zł/szt., obsada 1 250 szt./ha.

Kolejną zmianę zawarto natomiast w uzasadnieniu rozporządzenia, gdzie podano że do zbóż oprócz podstawowych gatunków zaliczono również proso i grykę.

Jakie będą maksymalne sumy? Ubezpieczenie zwierząt

Resort rolnictwa w rozporządzeniu przedstawił nie tylko stawki ubezpieczenia dla upraw rolnych, ale także dla zwierząt w odniesieniu do 1 sztuki zwierzęcia. W zależności od gatunku maksymalne sumy ubezpieczenia wynoszą:

  • 9 912 zł – w przypadku bydła,
  • 12 276 zł – dla koni,
  • 914 zł – w odniesieniu do owiec,
  • 700 zł – w przypadku kóz,
  • 1 539 zł – dla świń,
  • 53 zł – w przypadku kur, perlic i przepiórek,
  • 65 zł – dla kaczek,
  • 250 zł – w odniesieniu do gęsi.

W przypadku zwierząt resort rolnictwa zaproponował określenie maksymalnych sum ubezpieczenia odrębnie dla kaczek, gęsi, indyków, a także strusi. Znamy już więc stawki – maksymalne sumy ubezpieczenia upraw rolnych a także zwierząt. Rozporządzenie MRiRW trafiło do konsultacji publicznych.

Źródło: Agrofakt

[insert-modal-contact-form]